Leitað að Ariel hafmeyju

Ég, mamma, Ýr og Elísabet fórum um daginn upp til San Francisco niður á Marina. Þetta er niðri við San Francisco Bay, mjög skemmtilegt svæði, ég hef ekki komið þangað áður. Þar eru meðal annars nokkur gömul skip eða eiginlega seglskútur sem hægt er að fara á. Við ákváðum að labba út á bryggjuna og skoða skipin. Um leið og Elísabet rak augun í stóra skipið þá fór hún að kalla á Ariel (hafmeyju). Reyndar var skipið mjög líkt því sem prinsinn var á í teiknimyndinni. Svona voru samræðurnar:

Elísabet: Ariel, Ariel (kallar með MIKLUM amerískum hreim og horfir ofaní sjóinn)
Ég: á hvern ertu að kalla?
Elísabet: Ariel (mikil hneykslun í tóninum á því að mamma viti ekki við hvern hún er að tala)
Ég: er Ariel þarna í sjónum?
Elísabet: jahááá, Ariel, Ariel... (kallar og kallar og kallar)
Ég: hún er kannski bara sofandi
Elísabet: NEI, hún er þarna (mjög ákveðin rödd, og heldur áfram að kalla og kalla)

Undir lokin þá var hún orðin svo reið að Ariel svaraði henni ekki að ég þurfti að halda á henni grátandi í burtu. Ótrúlega fyndið.