Thanksgiving helgin

Það var Thanksgiving á fimmtudaginn síðasta. Mér finnst þetta farið að vera stór hluti af jólunum, eða þá að jólin byrja þá. Við elduðum frábæran mat með vinum okkar Arnari, Sólveigu og börnum. Að sjálfsögðu kalkún og allt tilheyrandi. Hittumst á hádegi og elduðum allan daginn, hlustuðum á jólatónlist og krakkarnir horfðu á jólateiknimyndir.

Á laugardeginum var okkur boðið í jólaskauta party. Vinafólk okkar er alltaf með jólapartý á hverju ári og halda það á skautstað í Palo Alto. Þetta er að hluta til inni-skauta staður og að hluta til úti-skauta staður. Mjög skrýtið að skauta úti í sólinni. Jólalögin voru spiluð og öðru hvoru spreyjað gervisnjó yfir allt, mjög amerískt og skemmtilegt.

Ýr er orðin þvílík skautadrottning, mér til mikillar gleði þar sem mér finnst SVO gaman á skautum. Þetta var í fyrsta skiptið sem Elísabet fór á skauta og ég vissi ekki alveg við hverju átti að búast. Hún var svo spennt að hún talaði ekki um annað allan morguninn (veit samt ekki alveg hvort hún vissi hvað skautar voru). Þegar við svo komum á svellið þá hélt ég í hendurnar hennar báðar og hélt henni nánast uppi. Undir lokin þá var hún farin að draga mig áfram og ég þurfi bara að halda í aðra hendina hennar. Ferlega dugleg. Ég held að ef við förum fljótlega aftur þá verði þetta komið hjá henni. Það verður gaman að sjá hvernig gengur þegar við förum á skíði uppi í Tahoe í janúar. Fyrsta skiptið hjá bæði Ýr og Elísabetu, spennandi. Vonandi gengur vel því mér finnst SVO gaman á skíðum, jafnvel meira en að fara á skauta.

Á sunnudeginum fórum við svo að kaupa jólatré, settum það upp og ætlum að skreyta það í dag. Nú eru örugglega sumir mjög hissa á okkur að byrja jólin svona snemma en svona er þetta bara hér í USA, fólk komið með jólakrautið út og jólatrén inni í stofu. Enda eru jólin líka búin hérna nánast fyrir gamlaárskvöld, svo ef tréð er ekki komið út á götu 1. eða 2.jan. þá verður það ekki tekið.

Þegar við fórum að kaupa tréð í gær þá fannst Elísabetu þetta voða skrýtið. Ég og Ýr völdum tréð og á meðan mennirnir voru að pakka því saman þá var Elísabet bara eitt stórt spurningarmerki, hún greinilega mundi ekkert eftir jólatrénu frá því í fyrra.

Hún spurði hvort við færum með jólatréð til Íslands. Ég sagði nei, en við ætlum að setja það inn í stofu og skreyta það. Þá kom þessi furðulostni hneykslunar svipur á hana. Henni fannst mamma sín greinilega vera búin að tapa sér, að ætla að setja tré inn í stofu hjá okkur og skreyta það.

Við áttum sem sagt yndislega 4 daga helgi, þar sem allir voru í fríi aldrei þessu vant.