Jólasaga

Hæ hó allir saman.

Þar sem hef ekki skrifað mjög lengi þá byrja ég á að segja frá jólunum hjá okkur Hafsteinsson´s. Við vorum búin að plana hitt og þetta jólastúss í desember því Gummi var búinn svo snemma í prófunum og við MIKIL jólafjölskylda. Sem dæmi um það þá var jólatréð okkar komið upp helgina eftir Thanksgiving (síðustu helgina í nóv.). Við ætluðum að sjá hina ýmsu staði með jólaskrauti og jólasveinum, mikið búið að plana og pæla. Og svo ætluðum í ferð til New York síðustu helgina fyrir jólin, búin að ákveða þetta í fyrra, búin að panta hótel og eftirvæntingin í samræmi við það. Svo rann upp sá tími að Gummi kláraði prófin/verkefnin. Þá byrja ég á að fá beinverki, hósta og hálsbólgu. Þetta varði í rétt tæpa viku og ég rétt náði að jafna mig fyrir New York. Mjög mikil eftirvænting búin að skapast núna og þó við höfum ekki náð Boston-jólastússinu þá vitum við að við náum a.m.k. New York jólagleðinni. Vorum m.a. búin að mæla okkur mót við Hildi og Felipe. Planið var að fara snemma á laugardagsmorgninum, en á föstudeginum fær Elísabet mín hita, 40°C hvorki meira né minna, hálsbólgu og hósta, greyið litla. Með miklum trega var New York ferðin blásin af og enn frestað um ár. Hún var sem sagt veik frá föstudeginum og fram á mánudag. Við hugsuðum þá, jæja við erum þó öll saman á jólunum og höfum það notarlegt með alla pakkana okkar og gæsina okkar.
Aðfaranótt fimmtudags (þorláksmessu) þá fær hún Ýr mín gubbupest og enga smá, ég mun a.m.k. ekki borða ostapizzu á næstunni (hún var í kvöldmatinn kvöldið áður). Daginn eftir (á Þorláksmessu) var Ýr aum og þreytt og reyndar foreldrarnir sömuleiðis eftir svefnlausa nótt. En við drifum okkur í Burlington mall að sjá jólasveininn þar því það var búið að lofa henni Ýr því fyrir löngu og hún mátti ekki heyra á það minnst að við myndum ekki fara að hitta hann, hún varð að geta sagt honum hvað hana langaði í jólagjöf, hvernig ætti hann annars að vita það? Við biðum sem sagt þar í rúman klukkutíma, þreytt og í hálfgerðu móki í mollinu með öllum hinum foreldrunum.

Allt leit nú samt vel út fyrir jólin og við undirbjuggum jólamatinn þetta kvöldið (á þorláksmessukvöld) og höfum aldrei verið svona tímanleg og vel undirbúin, því það átti ekki að vera neitt stress daginn eftir. Svo rann aðfangadagur upp og hann Gummi minn byrjar að gubba, hann sem sagt kominn með gubbupestina hennar Ýrar. Jólamaturinn var sem sagt blásinn af, gæsin fryst og við suðum smá hangikjötsbita sem við áttum og ég, Ýr og Elísabet borðuðum það. Allir voru sem sagt á náttfötunum á jólunum. Nú krossaði ég bara fingur og vonaði að Elísabet yrði ekki veik á jóladag því ferðinni var heitið til Íslands þann dag. Þegar við svo vöknuðum upp á jóladag þá var ég orðin veik, komin með gubbupestina, þessu hefði ég nú ekki getað trúað. Við áttum sem betur fer ekki flug fyrr en um kvöldið svo ég gat legið uppi í sófa megnið af deginum. Ég var sem betur fer búin að pakka. Þessu er því miður ekki lokið því við fórum í þetta blessaða flug og ókyrrðin var svo mikil að megnið af fluginu sat ég með gubbupokann sem er í vélunum í kjöltunni og vonaði að ég yrði ekki manneskjan sem allir í fluginu töluðu um að hefði gubbað í vélinni (gerðist sem betur fer ekki). Ég hef hingað til aldrei farið í flug þar sem var svona mikil ókyrrð. En jólin okkar voru samt mjög notarlegt þrátt fyrir allt og ég segi enn og aftur við vorum þó öll saman :) (Pollyanna mætt á svæðið).

Veikindin héldu svo áfram á Íslandi, því þegar var vika í að við mæðgurnar færum frá Íslandi þá fékk ég flensuna, hita, beinverki, hósta, hálsbólgu og allan pakkann. Ég smitaði svo Elísabetu, sem smitaði mömmu og Ýr. Við þetta lengdist dvöl okkar á Íslandi um viku, þar sem allir voru of veikir til að komast í nokkurt flug. Á föstudeginum 21. jan. komumst við mæðgur svo heim og fengum við fylgd alla leið út í vél frá pabba, sem var rosalega gott og mikil hjálp. Sem betur fer fórum við ekki einum degi seinna því þá hefðum við ekki getað lent í Boston vegna snjóstorms. Það hefði nú toppað allt ef við hefðum þurft að lenda í Chicago eða e-ð svol. :) En sem betur fer lentum við í Boston og Gummi tók á móti okkur með rósum, hann er svo sætur í sér.
Ég vildi endilega deila þessari skemmtilegu jólasögu með ykkur sem dróst reyndar inn í janúar.

En annars var ferðin okkar til Íslands alveg frábær og rosalega gaman að hitta alla loksins. Því miður vegna veikinda þá náðum við ekki að hitta alla sem við ætluðum að hitta en vonandi tekst það næst.

Eitt af því skemmtilega við þessa ferð var að enginn vissi af því að við vorum að koma. Halli (bróðir hans Gumma) sótti okkur út á flugvöll og keyrði okkur til pabba þar sem við ætluðum að gista. Ég dinglaði bjöllunni hjá pabba klukkan 8 um morgun á annan í jólum og greyið pabbi vissi ekki hvaðan á sig stóð veðrið, vissi ekki hvort hann var að tala í dyrasímann eða langlínusímtal í símanum til USA (við sem sagt vöktum hann). Ég held að hann hafi ekki einu sinni trúað þessu þegar hann opnaði útidyrnar og sá okkur. Það var sem sagt mikil gleði á þeim bænum.
Auður systir kom svo í heimsókn seinna um daginn og bókstaflega fríkaði út þegar við komum labbandi upp stigann hjá pabba, ferlega fyndið. Svo fórum við seinna um daginn og hittum mömmu. En þar sem Ýr var búin að segja henni að við vorum að koma þá var það ekki mikið surprise fyrir hana en samt rosalega gott og gaman að sjá hana.
Um kvöldið fórum við svo í jólaboð hjá fjölskyldunni hans Gumma. Við settum allt á annan endann þar þegar við mættum bara upp úr þurru og um tíma gleymdist kvöldmaturinn :)

Þetta var alveg rosalega skemmtileg ferð þrátt fyrir veikindin og Ýr fannst ofsalega gaman að sjá allar ömmurnar sínar og afana og alla hina ættingjana.
Ég vil nota þetta tækifæri og þakka öllum fyrir frábærar móttökur, pabba fyrir allt dekrið í veikindunum, mömmu fyrir alla pössunina, Brynju fyrir bílalánið og Auði fyrir að leyfa Ýr að gista svona oft.

Á meðan við vorum á Íslandi var svo haldinn hinn frábæri matarklúbbur fingurbjargarinnar. Það var alveg meiriháttar, frábær félagsskapur og meiriháttar matur, takk stelpur mínar. Farið svo að drífa ykkur í heimsókn til mín, ég sakna þess að sjá ykkur ekki. En bloggið ykkar er frábært framlag og ég skal reyna að vera dugleg að skrifa.

En eins og ég sagði áður þá náði ég því miður ekki að hitta alla né hitta alla eins oft og ég hefði viljað, aðallega vegna veikinda, reyni að bæta úr því næst.

Ég gleymdi að segja ykkur frá því þegar Ýr fékk að vita um Íslandsferðina okkar. Við sem sagt erum með þá hefð að við höfum aðfangadag eins og á Íslandi en svo á jóladagsmorgun kemur ameríski jólasveinninn til okkar og lætur glaðning í jólasokkinn okkar (svona eins og hjá öðrum sem búa í USA). Þegar Ýr var svo að skoða jólasokkinn sinn á jóladagsmorgun þá sá hún m.a. bréf frá jólasveininum. Þar sagði hann henni að hún væri að fara í surprise ferð til Íslands seinna um daginn. Hún var nú ekki á því að trúa þessu en þegar við sögðum henni að jólasveinninn hefði gefið henni þessa ferð og við værum að fara þá hoppaði hún hæð sína og dreif sig í að pakka dótinu sínu í Mínu músar töskuna sína. Mjög óvænt og skemmtilegt fyrir hana. Hún var svo spennt að hún vildi fara þá um morguninn út á flugvöll.

Læt þetta duga núna, Edda.