Hæ hó

Jæja langt síðan ég hef sett hér inn einhverjar fréttir af okkur, ég veit ekki alveg hvar ég á að byrja.

Ég er a.m.k. loksins laus við augnsýkinguna sem ég hef verið með undarfarnar tvær vikur. Mjög skemmtileg augnsýking þar sem augnlokið mitt varð fjórfalt og glóandi. Læknarnir hérna í USA eru með örlítið öðruvísi aðferðir heldur en þeir heima, þar sem þeir bentu mér bara á að vera dugleg með heita bakstra. Ég hélt fyrst að þeir væru að grínast, sérstaklega þar sem ég gat bara horft á augnlækninn með einu og hálfu auga. Ég sem sagt sat þarna með eitt auga opið og hitt nánast lokað eins og sjóræningi með lepp, á meðan læknirinn benti mér stoltur á heitu bakstrana, hið nýja undralyf, og það eina sem mér datt í hug að gera var að hlæja. Ég nefninlega fékk augnsýkingu í hitt augað í byrjun ársins og var þá bent á að nota þessa heitu bakstra. Þeir virkuðu líka svona rosalega vel að ég endaði þá augnsýkingu í mars með því að þurfa að láta skera á augnlokið til að ná stíflunni út. Ég var ekki alveg til í að endurtaka þann leik svo ég var sett á sýklalyf sem náði þessu að mestu úr mér, jibbí. Vonum bara að þetta endurtaki sig ekki.

Hápunktur þessara skrifa er þó að hún Ýr mín missti sína fyrstu tönn í dag, nánartiltekið í skólanum klukkan 12.30 (skráð af kennaranum). Svo nú mun "toothfairy" koma í heimsókn til hennar í nótt, voða spennandi. Ég set hér mynd af henni hér til hliðar brosandi út að eyrum einni tönn fátækari. Það sem kom henni mest á óvart við þetta var að þetta var EKKERT sárt, hún var nefninlega búin að kvíða fyrir því að missa tönnina í svolítinn tíma :)

Svo er Elísabet alveg að fara að labba (held ég a.m.k.). Í leikfiminni hennar í morgun þá fékk hún ekki nóg af því að labba með því að halda í hendurnar á mér og svo var hún alltaf að standa upp, ein úti á gólfi og setjast svo aftur - MJÖG stolt af sjálfri sér. Hún bara stóð sjálf úti á gólfi alveg stjörf og vissi ekki alveg hvað hún átti að gera næst og bara brosti og sagði VÁÁ.

Við áttum yndislega helgi, langa og góða, því það var frí í öllum skólum í gær - Columbus day. Bandaríkjamenn luma á nokkrum góðum frídögum hér og þar og ég sem hélt að þeir væru stöðugt vinnandi.
Ég fór sem sagt í pilates klukkan átta á laugardagsmorgninum, ótrúlegt en satt. Þetta var ferlega hressandi og ég ætla að reyna að gera þetta eins oft og ég get. Þetta er líka einn af fáum tímum sem ég kemst í leikfimi, því Gummi þarf að vera heima til að vera með Elísabetu og Ýr.

Ég og Ýr fórum svo á skauta á sunnudagsmorgninum í skautahöll sem er hérna í Arlington. Ferlega gaman. Ýr er þar á skautanámskeiði á laugardögum svo við mæðgurnar ákváðum að æfa okkur smá. Ýr er orðin mjög dugleg, farin að renna sér sjálf og er mjög örugg. Hún verður nú svolítið sár þegar hún dettur á rassinn, en hver verður það nú ekki.

Helgina þar á undan fórum við í eplatínslu á búgarði sem er hérna ekki langt frá okkur. Við tíndum fullan poka af Jona Gold eplum. Við fórum líka í fyrra og það var svo gaman þá að við ákváðum að reyna að gera þetta á hverju hausti (a.m.k. á meðan við erum hérna í Boston). Ýr fór á hestbak og við keyrðum svo í heyvagni frá búgarðinum að eplunum. Ferlega skemmtilegt.

Eftir eplaferðina okkar fórum við svo, ég, Ýr og Elísabet, í smá hjólatúr, þar sem ég og Ýr hjóluðum en Elísabet sat í hjólagrind sem við eigum með dúkkur og kex og var hin ánægðasta. Við búum nefninlega við frábæran hjólastíg (erum nánast með hann í bakgarðinum) svo það er mjög auðvelt að hjóla hér um.

Jæja nú ætla ég að kveðja, er að fara að sofa. Þetta er búinn að vera langur dagur sem byrjaði á leikfiminni hennar Elísabetar, svo með ferð á kaffihús/búð með Nönnu og Mist litlu, bókasafn með Ýr og svo saumaskap í kvöld. Já ég gleymdi að minnast á það að Ýr er að fara í Brownies á morgun (það sama og skátarnir á Íslandi) og ég er búin að vera að sauma á brúna vestið hennar svona merki sem einkennir hana. Henni finnst þetta voða sport og fannst nauðsynlegt að fara í þetta þar sem flestar vinkonur hennar eru þarna líka.

Nokkrar vinkonur mínar eru að fara til London á fimmtudaginn næsta og ég ætla að vona að þær eigi frábæra ferð og skemmti sér rosalega vel. Þær eru að fara í tilefni af því að við erum allar í hópnum að verða þrítugar á árinu. Meiningin var nú alltaf að fara með þeim og það hefði verið alveg meiriháttar, en ég get ekki gert allt og aðstæður leyfa það ekki í þetta skiptið, en kem pottþétt með næst. Svo knús og kossar til ykkar allra stelpur mínar og eigið frábæran tíma í London, vonandi hittumst við sem fyrst.

Bæjó Edda.